Bezoek aan Marlute in Roemenië – door Lianne Jonkman

Dag allemaal,

Eind oktober ben ik op bezoek geweest bij Marlute. Eerst ben ik een paar dagen in Sadova geweest en gelogeerd bij Marlute en haar Rroma oma. Vervolgens hebben we nog een stukje natuur van Roemenië bekeken en Timisoara bezocht. Vooral de eerste dagen in Sadova hebben veel indruk op mij gemaakt en mijn ervaringen van daar wil ik dan ook met u delen.

In de paar dagen dat ik in Sadova was heb ik de hartelijkheid van deze mensen mogen ervaren. Marlute is door het hele dorp geadopteerd als (klein)kind en zus. En als gast van haar was ik ontzettend welkom bij iedereen! Samen met Marlute ben ik dan ook bij verschillende mensen langs geweest. Ik heb genoten van de ontmoetingen en Marlute vertelde en vertaalde mij hun verhalen. Mooie verhalen maar ook ben ik geschrokken van de vele problemen. De meeste hiervan voortkomend uit armoede en discriminatie. Zo leerde ik mijn eigen zegeningen tellen.

Samen met Marlute heb ik ook verschillende kerkdiensten bezocht. Ik werd enthousiast ontvangen en heb genoten van hun bijzondere diensten. De dienst verloopt namelijk wel wat anders dan ik gewend was. Naast de preek wordt er een kringgebed gedaan waarbij de hele gemeente aan het woord komt. Daarnaast is er ruimte voor een eigen bijdrage. Voor de vrouwen was dat meestal het zingen van een lied en de mannen namen vaak het woord om te vertellen hoe een bijbelgedeelte tot hen gesproken had. Zo lieten ze echt in hun hart kijken. Heel bijzonder.

Toch merkte je ook door de preken hen dat er een tekort is aan bijbels onderwijs. Mensen hebben geen catechese gehad en/of kunnen niet zelf lezen. Ook predikanten zijn niet grondig opgeleid. Dat maakt het werk van Marlute zo belangrijk, zowel haar schriftelijke en mondelinge vertaalwerk als ook de bijbelstudies voor de vrouwen en de kinderclubs. Ik bid dat God haar zegent zodat ook de Rroma’s de volheid van de genade gaan zien en de vreugde van het evangelie gaan ervaren zodat het geloof hen troost zal bieden in de moeilijke dagelijkse omstandigheden waarin ze leven.

Eén van de kerken die ik heb bezocht was ‘De kerk van hoop’. De pastor vroeg mij u als broeders en zusters in Christus te groeten met de woorden uit psalm 20.

1 Een psalm van David, voor de koorleider.
2 Moge de HEERE u verhoren in de dag van benauwdheid,
de Naam van de God van Jakob u in een veilige vesting zetten.
3 Moge Hij u hulp zenden uit het heiligdom
en u ondersteunen uit Sion.
4 Moge Hij aan al uw graanoffers denken
en uw brandoffer tot as verteren.     Sela
5 Moge Hij u overeenkomstig de wens van uw hart geven
en al uw voornemens in vervulling doen gaan.
6 Wij zullen juichen over uw heil
en de vaandels opheffen in de Naam van onze God.
Moge de HEERE al uw verlangens vervullen.
7 Nu weet ik dat de HEERE Zijn gezalfde verlost!
Hij zal hem verhoren uit Zijn heilige hemel,
met machtige daden van heil door Zijn rechterhand.
8 Dezen vertrouwen op strijdwagens en die op paarden,
maar wíj zullen de Naam van de HEERE, onze God in herinnering roepen.
9 Zíj kromden zich en vielen,
maar wíj zijn opgestaan en staande gebleven.
10 HEERE, verlos;
moge die Koning ons verhoren op de dag dat wij roepen.

Ik wil u vragen om deze gemeente terug te groeten met een persoonlijk gebed voor hen. Wilt u vandaag in uw gebed aan hen denken en voor hen bidden?

Hartelijke groeten, Lianne Jonkman

Lianne en oma

vlnr. Marlutes “oma” en Lianne

Advertisements

Bezoek aan Marlute in Roemenië – door Carola Post- Besseling

Eind september heb ik samen met een goede vriendin een bezoek gebracht aan Marlute in Sadova. Het was inspirerend en bijzonder om het dorp en de mensen te zien en ontmoeten. Wat een andere cultuur en omgeving dan bij ons. Het eten, de kleding, de kerkdienst, het klimaat, de huizen. Ik heb respect voor Marlute hoe ze zich beweegt in het dorp en hoe ze zich aanpast en daarbij zichzelf blijft. Ondanks dat de reis kort was heb ik veel gezien en geleerd en heeft Roemenie voor altijd een klein plekje in mijn hart.

Negen september ben ik samen met Suzanne Bosch, een goede vriendin, vertrokken naar Roemenië. We vonden het best spannend om 2000 km te rijden dus we hadden besloten om tussendoor twee keer te overnachten. Op dag 1 ging de reis al niet meer zoals gepland. Na een klein auto ongelukje waren we ‘gedwongen’ om twee dagen langer in Tsjechië te blijven. Gelukkig heeft een garage ons weer op weg geholpen en was de planning dat we donderdag 14 september bij Marlute zouden arriveren. Ook dit liep niet helemaal zoals gepland. We waren zo handig om alleen Sadova in onze Tom Tom in te voeren waardoor we richting het noorden zijn gereden in plaats van het zuiden. Uiteindelijk zijn we zondag 17 september dan toch aangekomen (tussendoor zijn we nog  3 nachten bij een vriendin van Suzanne geweest).

Bij aankomst zijn we meteen meegenomen in het ritme van Marlute. We hebben meteen geproefd van de kookkunsten van Baba. Het eten is lekker maar het beval wel veel olie, vlees en brood. Om 18:00 begon de kerkdienst dus na het eten zijn we meteen in rokken en sjaals van Marlute gehesen. Tijdens deze dienst werd ook van ons verwacht om een Nederlands liedje te zingen. Dus ja, daar sta je dan met je goede gedrag en je niet al te beste zangkwaliteiten.

In de avond maakten we ook meteen kennis met het sociale leven in Sadova. Het huis en het erf van Baba is een grote in- en uitloop van mensen, vooral familie. De taalbarrière was wat lastig maar gelukkig konden Marlute en haar twee teamgenoten (die er toevallig ook waren) voor ons vertalen. De band tussen Marlute en haar Baba vond ik echt mooi om te zien. Ze zijn erg gesteld op elkaar maar durven elkaar ook goed te zeggen waar het op staat. Ze springen ook voor elkaar in de bres. Marlute had pas geleden een man die haar het hof maakt. Baba vond dat niet zo een geschikte kandidaat dus die is even langs gegaan. Toen ze stenen naar het huis gooide en flink met haar stok zwaaide, was de boodschap wel duidelijk denk ik.

De tweede dag hebben we Marlute meegenomen naar Craiova voor een relaxdagje dat bestond uit zwemmen, een bezoek aan de kapper en lekker uit eten. Het weer was nog prachtig dus dat droeg bij aan een gezellige en zomerse stemming.

Op dag drie heeft Marlute ons het dorp laten zien en kennis laten maken met haar opa’s en oma’s in Sadova. Geloof me, Marlute heeft heel veel familie daar en ze hoeft nooit alleen te zijn. Er is altijd wel iemand die op bezoek komt of waar ze zelf op bezoek gaat. Het viel me op dat de mensen echt op Marlute gesteld zijn en dat ze een van hen is. Daarnaast was de gastvrijheid ook bijzonder om te ervaren. Een van haar oma’s trok meteen alles uit de kast om een lekkere maaltijd voor ons klaar te maken (om 3 uur in de middag). De gastvrijheid en liefde van haar familie vond ik inspirerend en ontroerend. Ik hoop hier ook iets van mee te nemen in mijn eigen dagelijks leven.

Al met al vond ik het ontzettend leuk en inspirerend om te zien waar Marlute woont, met wie ze optrekt en wat voor werk ze doet. Het is echt een aanrader om een bezoekje te brengen, dus mocht je nog geen vakantiebestemming hebben voor komend jaar………

Carola en Suzanne en vrouw bijbelstudie Stella

vlnr. Suzanne, Stella, Carola