Het dagelijkse leven, the daily routine

*For English please scroll down*DSC00564Het is ‘s ochtends. De telefoon gaat. Het meisje dat naast me slaapt schreeuwt door de telefoon: ‘Avau avau! (ik kom, ik kom)’. ‘Wie is het?’ vraagt oma. Dit is het teken dat de nacht voorbij is. Ik probeer nog even mijn ogen dicht te houden, maar na een tijdje geef ik het op en ga ik er ook uit. Ons erf heeft twee huizen, een klein huis en een groot huis. Het kleine huis bestaat uit een keuken en een woonkamer die ook als slaapkamer dient. We slapen in het kleine huis, maar de badkamer is in het grote huis. Ik werk meestal in de keuken. Regelmatig loopt er iemand binnen om even ‘hallo’ te zeggen of iets te vragen. Soms komt oma en zegt: ‘Waarom eet je niet? Hier! Eet!’ En dan eet ik wat. Tegenwoordig weiger ik wat vaker om te eten, omdat ik last heb van mijn maag. Het eten is hier heel anders dan dat we dat in Nederland gewend zijn, meer vlees en meer olie, maar mijn oma kan wel goed koken. In het dorp staat ze bekend als ‘de kok’. Ik ga ook regelmatig bij mensen op bezoek. Er is een ander echtpaar die ik ook ‘opa’ en ‘oma’ noem. Zij geven me graag Italiaanse thee en andere lekkernijen. Tegenwoordig heb ik ook meer contact met jongeren uit het dorp. Dat is wel een andere moeilijkheidsgraad, want die spreken veel sneller dan de oudere mensen. Ze hebben geprobeerd om me te leren dansen, maar tot nu toe was dat tevergeefs. Ik ben enorm populair in dit dorp, en ben zelfs al een keer ten huwelijk gevraagd (ik heb geweigerd).

Dat is zo’n beetje de dagelijkse gang van zaken. Ik vind het altijd bijzonder hoe snel de dingen normaal zijn, en dat te bedenken dat ik twee jaar geleden in Roemenië begon. Sinds ik terug gekomen ben van de vertaalcursus in Engeland heb ik er veel verantwoordelijkheden bij gekregen. Ik ben nu hard aan het werk met de vertaling. Eerst studeer ik hoe een bepaald hoofdstuk in elkaar zit en hoe het er in het Hebreeuws staat. Dan schrijf ik in het Roemeens verschillende mogelijke vetalingen. Dat document stuur ik op naar de vertaler en dan kijken we samen naar zijn vertaling om te kijken of dat een goede vertaling is van de originele tekst. Dit doen we via Skype. De vertaler komt oorspronkelijk uit het dorp waar ik nu woon, maar hij woont nu in Duitsland. Ik heb tegenwoordig ook de zorg over een collega uit Amerika. Zij is hier voor een jaar om te ontdekken of het beroep van Bijbelvertaler bij haar past. Zij heeft haar eigen kamer in het grote huis. Dat was eerder mijn kamer, maar ik slaap nu bij de anderen. Ik probeer haar zoveel mogelijk te laten zien van wat ik doe, zodat ze een goed beeld heeft van het vertaalproces.

Ik hou heel veel van dit werk. Het is erg afwisselend en ik vind het mooi om de Bijbel zoveel beter te leren kennen.

English

It’s morning. The phone is ringing. The girl that’s sleeping next to me screams through the phone: Avav avav (I come I come)! ‘Who is it?’ asks grandma. This is the sign that the night is over. I try to keep my eyes closed for a little bit longer, but then I give up and get out of bed. Our courtyard consists of two houses: one small house and one big house. The small house consists of a kitchen and a living room, which is also used as bedroom. The bathroom is in the big house. I usually work in the kitchen. Often somebody will come by to say ‘hello’ or to ask something. Sometimes grandma comes and says: ‘Why aren’t you eating? Here! Eat!’ And then I eat, or not, because lately I have had some stomach issues. The food is different here than it is in Holland, more meat and more greasy. But it is good food, my grandma is known here as ‘the cook’. I regularly visit people. There is another couple I call ‘grandpa’ and ‘grandma’. They like to serve me Italian tea or soda and other treats. Nowadays I also hang out more with the young people from this village. This is another degree of difficulty, because they speak faster. They tried to teach me how to dance, but it hasn’t been succesful yet. I am very popular in this village, somebody even asked me to marry him (I said no).

This is a bit what the daily life in Sadova is like. I am always amazed with how fast things become normal, especially when you realise that I started only two years ago. Since I came back from the translation course in England, I got some more tasks. I work hard on the translation work. First I study how a passage is written and what the Hebrew means. Then I write different translation possibilities in Romanian. I send this document to the translator and together we check if the translation he made is a good translation of the original text. We discuss this via Skype, because, although he is from the village I live in, he now lives near Berlin. I also have the care of a colleague from America. She is here for a year to see how it is like to be a Bible translator. She has her own room in the big house. This used to be my room, but I now sleep with the others. I try to show her as much as possible of what I do, so that she has a good view of what the translation process is like.

I really enjoy my work. It has a lot of variety and I love it to learn so much about the word of God.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s