The humbling experience of learning a language

* English translation below *

Een taal leren is jezelf vernederen

Het leren van een taal leert je om nederig te zijn. Je kunt onmogelijk ‘de slimme persoon’ zijn, omdat je al blij bent wanneer je weet wat de vraag was. Als iemand een grapje maakt, heb jij de grap pas begrepen als iedereen al klaar is met lachen, en dan mag je nog van geluk spreken dat je het uberhaupt begrepen hebt. Als je het niet begrepen hebt, denk je altijd dat de grap over jou ging. Je moet er aan wennen dat mensen je uitlachen, omdat je grappig klinkt of omdat je de woorden door elkaar haalt. Je bent afhankelijk van het geduld van de mensen met wie je spreekt, om een gesprek te kunnen hebben. Bij het lezen, moet je terug gaan naar de kinderliteratuur om het te kunnen begrijpen. Ik heb geleerd om me niks aan te trekken wat mensen van me denken, omdat ik anders helemaal niks zou durven zeggen. Maar langzaam aan leer ik een hele nieuwe wereld kennen: een nieuwe cultuur, andere literatuur, liedjes en een andere manier van denken. Je moet jezelf vernederen om die wereld te leren kennen, maar het is het waard. Ik lees nog steeds veel, en ik kijk naar de Roemeense tv, ik probeer gesprekken te hebben met mijn huisgenoten, die veel geduld met mij hebben en erg aardig zijn, ik ben naar de studentengroep geweest van de kerk en ik heb ‘geholpen’ bij een kinderclub. Ik vind het heel interessant om te zien hoe de Roemeense wereld voor mij open gaat.

The humbling experience of learning a language

Learning a new language is very humbling. You can’t be the smart person anymore, because you’re already happy when you know what they ask. And when somebody makes a joke, you finally understand the joke when everyone has already stopped laughing, if you’re lucky. You have to get used to it that people laugh about you, because you sound funny and you mix up the words. And you’re dependent on the patience of others when you want to have a conversation. When you want to read a book you understand, you have to read books written for children. I stopped caring about what other people think about me, because if I would care about that, I wouldn’t dare to say a single word. But slowly, slowly, a whole new world is opening up for you: a new culture, literature, songs, way of thinking. You have to humble yourself to get there, but it’s worth it. I’m still reading a lot, I try to have conversation with my roommates, they are very patient with me and very friendly, I went to the youth group of the church and I ‘helped’ with a children’s club. It’s a nice experience to see the Romanian world opening up to me. 

Advertisements

Verhuisdag/moving day!

*English translation below*

Ik ben nu alweer een week in Roemenië. Tot nu toe bevalt het erg goed, al heb ik het gevoel dat ik nog echt moet beginnen en kan ik me nog niet echt voorstellen dat ik hier echt woon.  Deze week heb ik vooral besteed aan het leren van Roemeens: ik heb veel Roemeense boeken gelezen, naar de Roemeense radio geluisterd en naar Roemeense liedjes. Ik had tot nu toe nog niet mijn eigen kamer, maar vandaag is de grote dag dat ik ga verhuizen. Hier komt nog heel wat bij kijken: winkelen, voor mezelf zorgen, de omgeving verkennen, mijn huisgenoten leren kennen, allemaal goede mogelijkheden om de taal beter te leren kennen. Op de foto zie je alvast een poging tot een Roemeens boodschappenlijstje.

Moving day!

It has now been a week since I have been in Romania. So far, I like it here a lot, but it’s still hard to imagine that this will be the place where I really live. This week has mostly been dedicated to learning Romanian: I have been to a Romanian lesson, I have read many Romanian books, listened to the Romanian radio and to Romanian songs. I didn’t have my own room yet, so I stayed with a Hungarian-English family. Today is the big day that I will get my own room. This involves going shopping, taking care of myself, discovering the neighborhood, getting along with housemates, all kind of great opportunities for language learning! I already made my first Romanian shopping list for today.

shopping list

Uitzenddienst 11 mei 17 uur in ’t Kruisanker te Den Helder

De tijd om afscheid te nemen komt dichterbij. Aanstaande zondag is mijn laatste zondag in Nederland, voordat ik naar Roemenië vertrek. Dan is ook de uitzenddienst, een speciale kerkdienst om een zegen te vragen over mijn uitzending. Het vliegtuig naar Roemenië vertrekt de zaterdag daarna, op 17 mei. Ik kijk er echt naar uit om met mijn taak in Roemenië te beginnen. Ik heb al heel lang naar dat moment uitgekeken. Maar tegelijkertijd is het wel jammer dat ik nu afscheid moet nemen van mijn familie en vrienden hier. Ik heb genoten van de tijd die ik in Nederland kon doorbrengen. Ik heb veel gereisd om familie en vrienden te bezoeken. Ik heb ook Roemeense les genomen, waar ik heel dankbaar voor ben, omdat ik nu het gevoel heb beter voorbereid te zijn op mijn leven in Roemenië. De voorbereidingsstress is volop aanwezig, en ik geniet ervan!

English translation below

Sending service and departure to Romania

The time of saying good bye is coming near. This Sunday will be my last Sunday before I’ll move to Romania. This will also be my sending service, a special service to bless my mission. My plane to Romania will leave the Saturday after that, Saturday 17th. I’m really looking forward to start my mission. I’ve looked forward to this moment for a long time now. But of course, these moments also have something sad, as it means saying good bye to my family and friends here. I’ve enjoyed the time I could spend in the Netherlands. I’ve travelled a lot to see friends and family. I’ve also taken Romanian lessons, for which I’m really graceful, since now I feel better prepared for my life in Romania.
The preparation stress has fully arrived, and I like it!